e-Roman

Bıçak Sırtındaki Hayatlar - 131. Sayfa

Thu, 24 Sep 2009 08:46:01 +0300

Mustafa evin kapısını itip içeri girdiğinde neredeyse kardan adama dönüşmek üzereydi. Bibisi ocak yerinde asılı duran kazanın altındaki ateşi odunla besliyordu. Kapıdan soğuk ve kar tanelerin eşliğinde giren Mustafa'yı görünce rahatladı.-Nerelerde kaldın? Meraktan öldüm be uşağım. İnsan bu ayamda sokaklarda dolaşır mı? Diye serzenişini dile getirdi.-Atölyedeydim Halime Bibi. Eksik kalan bir kaç işim vardı. Onları bitireyim demiştim. Ne bileyim havanın bu kadar fena olacağını. Ufuk'a da söz vermiştim işten sonra size gelirim diye. Ama onlara da gidemedim. Bu havada gözüm yemedi doğrusu.-Bu ayamda dışarda aç çakallar gezer ancak. Mustafa bibisine cevap vermeden üzerindekileri ve karalastiklerini çıkardı. Sıkıntılarını da peşi sıra sürükleyerek tahtaüstündeki sedire oturdu ve dışarıda sert rüzgarla savrulup giden kar tanelerini seyre koyuldu. Palagu Çeşmesi

Şiirler

Thu, 24 Sep 2009 08:46:00 +0300

SARKAÇ
Bir yaşam buSevmek ve terketmek üzerine kurulmuşİki insanın mutsuzluğuGecenin içindeki kaçamaklarda saklı
Bir mumum sarı ışığındaYa da gün batımlarındaÇaresizliğin acı tebessümü
Neden terkettiğini bilmeyenDuygularını çözmedenDuygusuzluğunu söyleyen
Bir yaşam buBir sarkaçSola, sağaYalnızlık hızlandırıyor

Bıçak Sırtındaki Hayatlar - 130. Sayfa

Sun, 15 Feb 2009 11:12:00 +0200

Kilerin kapısı kapanır kapanmaz tahtaların arasından bir fare başını odaya doğru uzattı. Titrek uzun bıyıklarının ardındaki burnuyla havayı kokladı. Yalnız kaldığına iyiden iyiye emin olunca, koşar adımlarla darı çuvalının yanına kadar geldi. Zehra'nın içeri girmesiyle yarım bırakmak zorunda kaldığı karın doyurma işine, büyük bir iştahla devam etmeye koyuldu.

Annesi kuzinenin üstüne koyduğu yal kazanında suyu ısıtıyordu.
-Getir gızım. Su yeteri kadar ısındı. Kepeği hemencecik koyalım kazana.

Zehra, gotun içindeki kepeği kazana boca etti. Annesi daha önceden keserek hazırladığı yiyecek artıklarını, ortasından ikiye böldüğü armut, elma gibi meyveleri, yaylanın gıranlarından ve k.. ( devamı )

Şiirler

Sun, 15 Feb 2009 11:00:00 +0200

YALAN

İşte yine yalnızlık

Buldu beni bu karanlık gecede

Şarkılar artık içimi ısıtmıyor

Yanağımda gezinmiyor sevdiğim parmaklar

Yokolmuş çekingen sarılmalar

İşte yine yalnızlık

.. ( devamı )

Bıçak Sırtındaki Hayatlar - 129. Sayfa

Tue, 10 Feb 2009 16:26:00 +0200

-Okuyupta ne olacak. Şunun şurasında bir iki yıla kalmaz kocaya verirler beni nasıl olsa. Ondan sonra ev işiydi, kocaydı, uşaklardı derken ne faydası olacak ki bu kitapların bana. Onlar mı yapacak yemekleri, ineklere yalı onlar mı hazırlıcak? Tarlayı kim ekecek? Kim toplucak fındıkları? Bu kitaplar mı? Hanife aşağılayıcı ve sorgulayıcı bir ses tonuyla sayıp dökmüştü bütün bu söylediklerini.-Öyle konuşma! Bence bu kitaplarda yazılanlar bir çok şeyi öğretiyor insana. Daha olumlu düşünüyorsun. Daha bilgili bir insan ve her konu hakkında fikir sahibi oluyorsun. Daha ne olsun.-Yine boş boş konuşuyosun. Fikirmiş.. Bilgiymiş. Geçeceksin bunları. Kocana karılık yapmazsan, uşağına analık yapmazsan, ha bu okuduğun kitaplar seni kurtarmaz bunu bilesin. Sen birazda bu işleri öğrenmeye bak. Yarın bir gün everirlerse seni, zorluk çekersin. Demediydi deme sonra. Hanife konuşmasını tamamlamadan önce elindeki kitabı yatağın üstüne doğru fırlattı.-Senin aklın almaz zaten bu kitaplarda yazılanları. Ayrıca meraklanma. Ben karılıkta yaparım analıkta. Kızgınlığı sesinden belli oluyordu Zehra'nın. Huriş bebek sessizce onlara bakıyor ama bir yandan da sahibesinin sinirlendiğini anlamışcasına onu yatıştırmaya çalışıyor gibiydi."Sen uyma bu Benli Hanife'ye. Seni çekemiyor. Çünkü sen daha güzelsin. Daha alımlısın. Bak senden kaç y.. ( devamı )