Oturduğu darı çuvalından doğrulmaya çalışırken ağzındaki sigarasını düşürdü. Arkasına mümkün olduğunca hızlı döndü ve omuzunu sıkan sert, soğuk parmakların sahibi ile burun buruna geldi. Karısının Amcaoğullarını değirmenin karanlığına rağmen hemen tanımıştı.

-Salih! Memet! Ne yapıyorsunuz burada? Diye sordu çekingen bir ses tonuyla.

-Nereye gideceğimizi sana mı soracağız. Memet bu cevabı verirken yüzünde tuhaf bir sırıtış asılıydı.

-Yoo.. Size burada rastlayacağım aklımın ucundan geçmezdi. Hele de böyle havada insanın dışarıya çıkması....

Apansız başlayarak ayakbaşparmağından saçının uçlarına kadar uzanan titreme, sözünü tamamlamasına engel oldu. Bu sefer soğuktan değil, aklından jet hızıyla gelip geçen düşüncelerden dolayı titremişti. Her ikisinin de burada, bu soğuk ve karanlık değirmende olmalarının tek nedeni vardı.

KENDİSİ .

Salihin böğrüne indirdiği yumruk, düşüncelerinden sıyrılarak gerçeğe dönmesini sağladı. İki büklüm doğrulmaya çalışırken Memet'in elindeki sopayı gördü. Sopa havada kavis çizerken korkunç bir şarkıyı fısıldar gibiydi. Canhavliyle yana kaçtı ve sopanın infazından kendisini bir an için kurtardı.

-Boşuna uğraşma. İt gibi debelenmen hiç bir şeyi değiştiremeyecek. Dedi Salih yılan gibi tıslayarak. Allahın dağından gel, köye yerleş, doğurgan - Evli olmasına karşın kendisinin hiç çocuğu olmamıştı -, çalışkan bir karıya sahip ol. Yooo... Öyle yağma yok. Bunca sene sana tahammül etmeye çalıştık ama tam buraya geldi. Bunu söylerken elini gırtlağına doğru götürmüştü. Sen gebermeden bizim sülaleye rahat yüzü yok.

Yaşar, değirmenin tahta kapısına doğru kendini attı. Tam dışarı sıyrılırken kapının kenarını tutan parmaklarından gelen çatırdıyı duydu. Tek bir sopa darbesiyle parmaklarının hepsi kırılıvermişti. Korkunç ve dayanılmaz bir acının karıştığı çığlığı, kızılağaçların karlı dallarına tünemiş kargaların havalanmasına neden oldu. Parmaklarına baktığında et yığınına dönüşmüş olduklarını gördü. Herşeye karşın değirmenden çıkmayı başarmıştı. Vücudundaki adrenalin seviyesinin doruklara vurduğunu, kalbinin de yerinden fırlayacakmışcasına hızla çarptığını hissedebiliyordu. Yorgun ayakları onu çok fazla uzağa götürmeye direndi ve karların içerisine yuvarlandı.

Memet ve Salih de hemen yetişivermişlerdi. Memet'in elindeki sopa tekrar ıslık çaldı ve kendini korumak isteyen Yaşar'ın havaya kalkmış koluna olanca gücüyle çarptı.

Arkası yarın ./..