Mustafa yemeğini bitirir bitirmez, bir elinde yılan heykeli, öbür elinde çekiç ve çivilerle atölyeden dışarıya fırladı.

Nereye çakacağını çok iyi biliyordu. Aralarındaki buzun tamamen erimiş olmasının göstergesi olan tahta yılanı, bakanların bir daha bakacağı en güzel yere özellikle de Zehra’nın penceresinin tam karşısına, büyük bir mutlulukla mıhladı Mustafa.

Çekiç sesini duyan Zehra başını pencereden uzattığında Mustafa’yla göz göze geldi.

-Ne çakıyorsun öyle evin duvarına? Diye sordu merakla.

-Sana olan sevdamı. Diye yanıtladı Mustafa pervazsızca. Ağzından çıkan sözcüklere gem vuramadığından olsa gerek yüzü mahçubiyetten kızardı.

Mustafa çekici indirdiğinde yılan olanca güzelliğiyle Zehra’nın karşısına çıktı.

-Ne yani, bana olan sevdan bir yılan mı? Dedi şaşkınlık ve kızgınlık dolu bir sesle.

-Öyle demek istemedim aslında. Yılan sadece bir simge. Üzerinde günlerin emeği ve özeni var. Her kıvrımı, hasretimin ve sana olan sevdamın izlerini taşıyor. Onu nasıl bir tahta parçası olmaktan çıkarıp bu güzelliğe getirdimse, sana olan sevdamı da içimde aynı şekilde dantel gibi işleyerek büyüttüm. Mustafa kırdığı potu ya da yanlış anlaşılmış olmanın getirdiği kızgınlığı onarmak adına, hiç duraksamadan söyleyivermişti bunları. Aslında hiç farkında olmadan o ana dek kimselere söyleyemediği sevdasını da Zehra’ya itiraf etmişti. Bakışlarda şifrelenen saf ve bir o kadar da temiz düşünceler sözcüklere dökülerek su yüzüne çıkmıştı.

Mustafa’nın şiirsel anlatımı, Zehra’nın öğleden bu yana sürüp gelen ve o anda doruklara ulaşan öfkesini ve kızgınlığını alıp götürdü.

“Beni seviyor. Demek ki karşılıklıymış bizim sevdalığımız. Bakışlarından anlamıştım zaten.” Diye düşündü.

-Sen nereden öğrendin böyle konuşmayı? Kim öğretti bakim sana böyle derin anlamlar taşıyan cümleler kurmayı? Bildiğim kadarıyla sen ortaokula da devam etmedin. Mustafa’ya olan öfkesinin öyle hemen çarçabuk yokolduğunu hissettirmeyecek bir sesle sorguladı Zehra.

-Ben... Ben.. Diye kekeledi Mustafa. Ben, her gece ders çalışarak ve değişik kitaplar okuyarak kendimi geliştirmeye çalışıyorum. Diye devam edebildi sonunda konuşmasına. Sevdası okumamış olduğunu vuruyordu yüzüne.

-Doğru haklısın etmedim. Ancak edenlerden daha iyi durumda olduğuma emin olabilirsin. Okula gitmememden eğitimimi devam ettirmediğim anlamını çıkarmıyorsundur umarım.

Arkası yarın ./..

Melodi: Tual-Pencere

Müziği tekrar dinlemek isterseniz lütfen tıklayın