Korkudan yüreği ağzında, buz gibi soğuk ellerin sahibini görmek isteğiyle başını geri çevirdi ve bir yandan da orağı olduğu yerde bırakarak doğrulmaya çabaladı. Bir anlık da olsa kendisini kayaların tepesinden boşluğa itikleyeni görmüş ve üstelik onu tanımıştı.

-Saliiiiihhhh...

Onbinlerce ağız ayni ismi haykırmış ve havaya adeta kazımıştı o an.

-Saliiiihhhhh...

-Saliiiihhhhh...

-Saliiiihhhhh...

-Saliiiihhhhh...

Havada asimetrik bir duruşla kaldığı tam o anda, gökyüzünün mavilikleri arasında süzülürcesine uçan, kaya kartalı ile gözgöze geldi. Son yıllarda çok nadir ortaya çıkan ve nesli tükenmekte olan kuşun belirli bir düzen içerisindeki ritmik kanat çırpışına imrendi. Kaya kartalının tiz çığlığı Ayşe’ye eşlik ediyordu. Onunla beraber kanatlanıp, özgürce ve yüreği huzur dolu sonsuzluğa uçmayı arzuladı. Ama imkansızlığını biliyordu. Oğlu Mustafa’yı bu dünyada yapayalnız bırakıp gittiğinin farkındalığı şimşek hızıyla geçip gitti burkulmuş yüreğinden. Ve her şey parlak bir ışığın ardından kopkoyu bir karanlığa gömüldü.

Aşağıya düşerken  kayalardaki  çıkıntılara çarpan kanlar içerisinde bedeni çimenlerin üzerinde yuvarlanmasını sürdürürken son nefesini vermişti. Şimdi ortalığı ölüm sessizliği sarıp sarmalamıştı. Onbinlerce ağız da bir anlık gecikmeyle susmuş ve Ayşe’nin ardından matem tutar olmuştu.

-Sonunda belanı buldun işte. Diye mırıldandı Salih. Gözleri yerdeki orağa takıldı ve bir tekmede onu da kayalardan aşağıya yolladı.

Salih, geldiği gibi sessizce kayboldu olay yerinden. Kimselere görünmemek için yolunu değiştirmiş, Kayayurt üzerinden Gıcıklı gıranına gelmişti. Uzamasına aldırmadan yine aynı yolu kullanarak, yüreğinde eksik görülmüş bir hesabı tamamlamanın sevinciyle obaya geri döndü.

***

Arkası yarın ./..