Memet’in hapise girmesi suların durulmasını sağlayamamıştı. Yüreği yaralı Ayşe her durumda Salih’i de suçluyor, kocasını ikisinin birlikte öldürdüğünü anlatıyor, hatta asıl katil Salih’dir diyordu.

Karaluğun Recep’in Evi
Saat: 11:00

Karaluğun Recep pencere önündeki sedirde bağdaş kurmuş oturuyordu.
-Bu kadın orda burda ileri geri konuşuyormuş. Ailemizin şerefini beş paralık etti. Sesi öfke doluydu.
-Baba elimizden de bişicikler gelmiyor. Nasıl susturacağız bu kadını ben de bilemiyorum. Dedi Salih. O da babasının hemen yanıbaşında oturuyordu.
-Bir yolu olmalı. Bugün evine uğrayıp onunla konuşmaya çalışacağım. Bir hizaya gelirse ne ala...
-Ya gelmezse?
-İşte o zaman başka yollar deneyeceğiz. Korkutacağız veya...... İhtiyar adam sözünü tamamlamadan suskunluğa gömüldü. Gözleri boşluğa asılı kalmış gibiydi.
-Evet baba veya... Salih gerçek niyetini algılayabilmek için konuşmaya zorluyordu babasını.
-Veya sonunda o da kocasının yanına gidecek. Ölümünde şüpheli bir durum olmadan, kaza geçirerek. Köylü yine bizden bilecek bilmesine ama kanun bizi suçlamayacak.
-Doğru baba çok haklısın. Bence de en iyi çözüm bu. Ancak ortam nasıl oluşacak? Sürekli takip mi edeceğiz Ayşe’yi?
-Önce biraz gözünü korkutalım derim. Belki aklı başına gelirde bırakır bu işin ardını. Yok hala bildiği yolda gider, inadına sürdürürse konuşmalarını o zaman duruma tekrar bakarız. Recep’in yüzünde çözümü bulmuş olmanın rahatlığı vardı.

Ayşe’nin Evi
Aynı Gün, Saat: 13:45

Recep ardına kadar açık olan kapıdan içeriye süzüldü. Eşikten geçerken elindeki ucunda beyaz bir plastik parçası olan ağaçtan yapılma bastonu kapıya vurmayı ihmal etmememişti. O esnada Ayşe ocakta fasulye yemeğini karıştırıyordu. Kapının sesiyle irkildi. İhtiyar adamı kapının eşiğinde gördüğünde oldukça fazla şaşırmış bir o kadar da korkmuştu.

Arkası yarın ./..